سد سپید رود

سد سپیدرود (منجیل) در محل تلاقی دو رودخانه ی بزرگ قزل اوزن و شاهرود که از باختر و خاور به یکدیگر می رسند ساخته شده است. کار ساخت این سد از ۱۳۳۵ شروع شد و در سال ۱۳۴۰ به پایان رسید و بهره‌برداری از آن در ۲۹ اردیبهشت سال ۱۳۴۱ آغاز شد. ارتفاع سد از کف رودخانه ۹۲ متر و طول تاج آن ۴۲۵ متر است.

ساختگاه سد بر روی یک توده ی سفید رنگ تراکی آندزیت ساخته شده که از استحکام مناسب برخوردار است. سن این توده به ائوسن نسبت داده شده و همراه با آن توف ها و توف برش های سازند کرج دیده می شوند.

سد سفیدرود یکی از رسوب‌گیرترین سدهای جهان است. اکنون بیش از نیمی از ظرفیت سد را رسوبات پر کرده است. از سال ۱۳۵۹ تاکنون عملیات رسوب زدایی و تغییر زمان‌بندی پر و خالی کردن سد برای رفع این مشکل به کار گرفته شده است. همچنین احداث چند سد انحرافی برای رسوب‌گیری آب رودهای شاهرود و قزل‌اوزن در دست اقدام است.

رودخانه ی قزل اوزن یکی از طولانی‌ترین رودخانه های ایران است که از کوه‌های کردستان و استان آذربایجان شرقی سرچشمه گرفته و پس از پیوستن هیرو چای، زنجان‌رود به آن، در محل دریاچه ی سد منجیل به رودخانه ی شاهرود می رسد. رودخانه ی شاهرود نیز به طول ۱۷۵ کیلومتر از کوه‌های تخت سلیمان (مازندران) در رشته کوه البرز جنوبی، از پیوستن دو رود الموت رود و طالقان رود ایجاد شده و پس از گذشتن از منطقه الموت استان قزوین و شهرستان طالقان در استان البرز، به محل دریاچه سد منجیل می رسد. از تلاقی دو رود بزرگ قزل اوزن و شاهرود، رودخانه ی پر آبی شکل می گیرد که سپیدرود نامیده می شود و در نهایت پس از ایجاد یک دلتای بزرگ و حاصلخیز به دریای خزر می ریزد.

تصویر فوق از ارتفاعات شمالی مشرف به سد برداشته شده و نگاه تصویر به سوی جنوب باختر می باشد. در تصویر سد، دریاچه و رودخانه ی سپیدرود، همچنین دامنه های ساختگاه سد دیده می شود. سنگ های تراکی آندزیتی میزبان سد به رنگ روشن در تصویر دیده می شوند.

0 پاسخ

ثبت دیدگاه

مایل به ملحق شدن به بحث هستید ؟
به ما بپیوندید !

پاسخ دهید